Geüpdatet op 29 oktober 2020

1997 WOODS : De dag toen golf een nieuwe dimensie kreeg

Delen op

13 april 1997 is een bijzondere dag in de geschiedenis van de golfsport. Die dag stuwde Tiger Woods inderdaad zijn sport naar een andere dimensie. Elke ietwat nieuwsgierige golfer weet inderdaad dat Tiger zijn eerste Major won tijdens deze Masters en daarmee de wereldpers haalde, want hij was de eerste ‘Afro-American’ om een toen nog zeer selecte sport te domineren, zeg maar kolonialistisch in de buurt van Augusta. Zoals blijkt uit een verklaring van de medeoprichter van de club Clifford Roberts die ooit zei: ‘Zolang ik leef zullen alle golfers blank zijn en alle caddies zwart’. Wat trouwens ook zo was tot de jaargang 1983 van de Masters!

Flash-back naar de 61e editie in 1997
Hoewel Tiger niet de eerste Afro-Amerikaanse deelnemer is aan de Masters – in de jaren 70 werd Robert Lee Elder tot vier keer toe uitgenodigd – is hij wel de eerste die zich meldt als grote favoriet. Tiger is dan nochtans maar net 21 jaar (en drie maanden) oud, maar zijn profdebuut het jaar voordien was zo indrukwekkend dat het in de golfwereld alleen maar over hem gaat. Hij heeft trouwens al drie keer gewonnen op de PGA Tour. Het is zijn 3e Masters en zijn eerste als prof. De vorige twee deelnames waren na zijn titel in de US Amateur (1994) waar hij zich toen al liet opmerken door zijn gemiddelde afstanden met de driver: 311 yards, wat ongezien was voor die tijd. Wat ook tot de verbeelding sprak, was de manier. Tiger won met 18 onder par – een record dat hij 23 jaar later nog altijd heeft – en met 12 slagen voorsprong. Verschillen die zelfs de fabuleuze cijfers deden verbleken van de 2e Masterstitel door de grote Jack Nicklaus in 1965 (-17, 9 slagen voorsprong).

En nochtans…
Na dag 1 liet nochtans niets een dergelijke afloop veronderstellen, want Woods tekent voor een kaart van 70. Hij volgt daarmee op drie slagen van leider John Huston. Hij speelt met titelverdediger Nick Faldo, lijkt behoorlijk gespannen, vindt zijn swing niet en haalt de turn in 40 slagen (+4). Maar hij trekt het schip recht met een kortere swing, bereikt de greens van de par-5 holes in twee slagen, verbaast alles en iedereen met een wedgeslag op de 15 (eagle) en een backnine in 30 (!) slagen.

Met zijn kaart van 66 op vrijdag neemt hij het commando over, met drie slagen voorsprong op Colin Montgomerie en Costantino Rocca. Zijn bogeyvrije 65 op moving day is gewoonweg perfect (7 birdies). Daarmee bedraagt zijn voorsprong nu negen slagen op Rocca. Ondanks de extase van het publiek maakt Tiger de klus rustig af: een ronde van 69 met vier birdies en één enkele bogey. Tom Kite is runner-up en Colin Montgomerie toont zich een goede verliezer: ‘Tegen dat fenomeen is niets of niemand opgewassen.’ Woods speelde dus +4 op de eerste negen holes en -22 op de 63 volgende. Simpelweg goddelijk. Op 15 juni 1997 werd hij voor het eerst nr. 1 van de wereld. Niemand bereikte de top sneller dan hij.

Verschenen in Play Golf nr. 278